خدا خودش هم نمیداند چطور شد که مرا ساخت ...

می آید طرفم عصبانی ...

می ایستد ...

دوباره چند قدم برمی گردد عقب ...

با حالتی حق به جانب از آن دور به فرشته های دربار می گوید ...

این دیوانه را چه کسی ساخته ...؟

این دیوانه کار من نیست ...

این کار دست شیطان است لابد ...

هرکس به شما گفته این کار من است کس شعر گفته یقینا ...

نقشه ی طراحی داخلی اش را بیاورید ببینید پایینش را کدام خری امضا کرده ...

اعصابش که تعطیل است ...

آنقدر پی زوری و بی خایه ...

آنقدر احمق ...

آنقدر جلف ...

آنقدر ...

یکی از فرشتگان دربار به نقشه ها نگاه دوباره می اندازد ...

حرف های خدا را قطع می کند ...

می گوید ...

"حتما مشغله فکری داشتید قربان"

"وقت نداشتید"

"فراموش کردید"

اجازه بدهید ...

این موجود آنقدر ها هم که شما می گویید بد نیست ...

باورتان نمی شود اگر به شما بگویم این موجود حتی یکبار عاشق هم شد ...

ناگهان همه می زنند زیر خنده ...

سالن منفجر می شود از صدایش ...

خدا به فرشته اشاره می کند که خفه بشود ...

از درون کشوی میز قول پیکرش یک سیگار برگ در می آورد ...

یکی از فرشتگان می اید زیرش کبریت می زند ...

خدا دوباره می آید طرفم ...

در همان حال که دارد سیگارش را می کشد به من می گوید ...

"خوب تکلیف من با تو چیست... برای آینده چه کار می خواهی بکنی دیوانه ...؟

این چرت و پرت ها چیست در وبلاگت می نویسی ...

دستور بدهم در وبلاگت را گل بگیرند ...؟

صورت خدا در فاصله یک بند انگشت است با صورت من ...

دود سیگار خدا توی صورتم می خورد ...

یاد آن روزهایی که با تو بودم می افتم ...

به چشمان خدا خیره می شوم ...

عصبانی می شود ...

دستور می دهند در دهانم را گل بگیرند ...

بعدش رهایم می کنند زیر باران ...

در یک خیابان جاده تاریک ...

بعدش فکر می کنم ...

"باید به دنبال قفس دیگری برای خود باشم"